Neuroscape: klein gezelschap, groot spel

vr 28 aug 2026 — ScheldeSpel

Onze eerste Neuroscape-avond zat niet vol, maar wie er was ging naar huis met een nieuw favoriet kaartspel. Een terugblik op de release, met wat het spel precies zo goed maakt en wanneer je zelf kan aanschuiven.

We gaan er niet flauw over doen: het was geen volle zaal. Voor een spel dat nog geen twee weken bestaat en dat hier nog niemand kende, is dat ook niet zo verwonderlijk. Maar wie er vrijdag wel bij was, heeft iets gezien wat we niet snel gaan vergeten. Neuroscape is namelijk gewoon een heel goed spel.

Eerst dit: die kaarten

Het eerste wat opvalt zodra de eerste boosters opengaan, is hoe de kaarten er uitzien. De uitgever heeft er drieënveertig cyberpunkillustratoren op gezet, en dat merk je aan het feit dat geen twee kaarten op elkaar lijken. Alice, Dreamweaver met haar uitgestoken hand. Lilith, the Dark Moon in een verzengende zonsverduistering. Xandra, Hive Queen die te paard uit een woud stapt alsof ze uit een heel ander spel is weggelopen. Er zaten er een paar tussen die de hele tafel deden stilvallen, en dat is bij een kaartspel niet vanzelfsprekend.

De foliekaarten doen daar nog een schep bovenop. Als je die scheef in het licht houdt, loopt er een regenboog over het hele beeld. Niet subtiel, wel prachtig.

En dan begin je te spelen

Waar Neuroscape ons echt te pakken kreeg, is bij het spelen zelf. Het is een duel waarin je het brein van je tegenstander binnendringt, en dat is niet enkel sfeer. Iedere speler heeft twee levensbalken van elk twintig: je bioframe, dat is je lijf van vlees en bloed, en je mainframe, dat is je neurale computer. Je hoeft er maar één van de twee op nul te krijgen om te winnen.

Dat ene regeltje verandert alles. Je tegenstander kan zijn hele verdediging op zijn lichaam zetten en toch verliezen omdat jij ondertussen rustig zijn hoofd aan het leegtrekken was. Of omgekeerd: je bent aan het uitrekenen hoeveel schade je nog nodig hebt langs de ene kant, terwijl de andere balk al gevaarlijk laag staat. Er zijn twee manieren om te winnen en dus ook twee manieren om te verliezen, en dat maakt elke beslissing zwaarder dan ze op het eerste gezicht lijkt.

Een paar dingen die we onderweg leerden

Voor wie zich afvraagt hoe zo'n potje concreet loopt, hier de dingen die de eerste avond het snelst blijven hangen.

Je grondstof heet RAM en zit in een apart deck. Elke beurt installeer je er tot twee, en om ze te gebruiken draai je ze een kwartslag. Aan het begin van je beurt komt alles weer rechtop. Wat je aan een personage vastlegt, blijft daaronder liggen zolang dat personage in het spel staat. Je bouwt dus letterlijk een machine op tafel.

Een beurt start met een System Check. Dat is de eerste stap van je beurt, en daar wordt gekeken of je nog genoeg RAM hebt vastliggen voor alles wat je hebt neergezet. Te gulzig geweest? Dan krijg je daar de rekening gepresenteerd. Sommige kaarten haken daar op in: Butterfly Effect maakt een Butterfly-token van 0/1, en bij elke System Check verdubbelt het aantal Butterfly-tokens dat je controleert. Dat begint met één en dan sta je twee beurten later naar je eigen tafel te kijken.

Swift-kaarten mag je tussendoor spelen. Verspreid over de beurt zitten er momenten waarop je mag reageren, en daar komen de Swift-kaarten binnen. Rush the Stage is er zo een: je betaalt X RAM en X van je eigen levenspunten, je personage wordt X sterker, en op het einde van de beurt gaat het eraan. Je koopt dus een klap met je eigen bloed en met de figuur die hem uitdeelt. "Time to burn this place to the ground", staat er droogjes op.

En dan zijn er de tarots. Neuroscape heeft tarotkaarten die je normaal rechtop speelt, maar sommige effecten laten je ze omgekeerd spelen. Dan geldt niet de gewone tekst maar de tekst in de reversed-sectie eronder. Lilith, the Dark Moon geeft je die mogelijkheid, en doet er nog een schepje bovenop: ze deelt schade uit voor elke tarot in je recycle bin. Dat is het soort kaart waar je een heel deck rond wil bouwen.

Verder kwamen we onderweg nog Iconic-kaarten tegen met eigen wincondities. Alice, Dreamweaver wint bijvoorbeeld gewoon het spel als je een Pawn-, een Bishop- en een Rook-token controleert en je tegenstander nog maar één personage overheeft. Of dat ooit gaat lukken is een andere vraag, maar het staat er wel, en daar gaan mensen aan puzzelen.

Vrijdag 4 september: Gear Draft

Neuroscape wordt bij ons een vaste vrijdagafspraak. Op vrijdag 4 september staat er een Gear Draft op het programma. Pick per pick bouw je je eigen protocol, dus opnieuw begint iedereen op hetzelfde moment aan nul en heeft niemand een deck dat thuis al is uitgetest.

Inschrijven kan via onze agenda en ook rechtstreeks bij het Neuroscape Play Network: playneuroscape.com/events/883212.

Ken je het spel nog niet? Dat is geen enkel probleem, integendeel. We leggen het die avond met plezier nog eens uit voor wie er nieuw bij komt, net zoals vrijdag. Je hoeft niets voor te bereiden en niets mee te brengen.

En verder kijken we vooral uit naar het eerste officiële event, hopelijk met organised play support erbij. Zodra daar meer over geweten is, lees je het hier.

Tot vrijdag in de Hoogstraat.