Drie kaartspellen, drie totaal verschillende tafels

di 1 sep 2026 — ScheldeSpel

Dit weekend zetten we Sea Salt & Paper, Love Letter en Boonanza in de kijker. Drie kleine dozen die je in vijf minuten uitgelegd krijgt en die toch een compleet ander soort tafel opleveren.

Er bestaat een hardnekkig idee dat een goed gezelschapsspel groot moet zijn. Een zware doos, een uitklapbaar bord, een handleiding waar je een halfuur in moet zitten voor je begint. Onzin, natuurlijk. Sommige van de beste avonden aan onze tafels komen uit een doosje dat in je jaszak past.

Dit weekend zetten we er drie in de kijker. Ze zijn alle drie kaartspellen, ze zijn alle drie uitgelegd in vijf minuten, en ze leveren alle drie een compleet ander soort avond op.

Love Letter: zestien kaarten, en dat is genoeg

Zestien. Zoveel kaarten zitten er in het hele spel. Je hebt er één in je hand, je trekt er één bij en je speelt er één uit. Dat is de hele beurt.

En toch zit je binnen twee minuten je tegenspeler te bestuderen. Want elke kaart doet iets. Speel je de Wachter, dan raad je welke kaart iemand anders vasthoudt, en als je juist raadt ligt hij eruit. Speel je het Kamermeisje, dan ben je een ronde lang onaantastbaar. Wie op het einde de hoogste kaart in handen heeft, of als enige nog rechtstaat, wint het hartje van de prinses.

Een potje duurt een minuut of vijf, een spel een stuk of twintig minuten. Het is bluffen, uitrekenen en vooral opletten wat de anderen weggooien. Voor twee tot vier spelers, vanaf een jaar of tien, en de perfecte manier om te wachten op je croque.

Sea Salt & Paper: durf je te stoppen?

Het eerste wat opvalt aan Sea Salt & Paper is hoe mooi het is. De hele onderwaterwereld is in origami getekend: gevouwen krabben, gevouwen haaien, gevouwen zeemeerminnen. Je legt gewoon graag kaarten op tafel.

Je verzamelt kaarten en legt paren neer die meteen iets doen, zoals een extra beurt of een kaart stelen bij je buur. Ondertussen bouw je aan je puntentotaal. En dan komt het moment waar het hele spel om draait: zodra je genoeg punten hebt, mag je stoppen. Doe je dat meteen, of roep je Laatste Kans en geef je iedereen nog één beurt in de hoop dat je uitloopt? Te vroeg stoppen kost je punten, te lang wachten kost je de ronde.

Dat ene beslissingsmoment maakt van een rustig, oogstrelend kaartspel plots iets waar mensen luidop bij zuchten. Het spel komt van Bruno Cathala en Théo Rivière, won in 2023 de à la carte Kartenspielpreis, en speelt met twee tot vier in een halfuurtje. Vanaf acht jaar, en eerlijk gezegd ook gewoon leuk met twee.

Boonanza: bonen, en heel veel geroep

Boonanza is het luidruchtigste van de drie, en dat is een compliment. Je kweekt bonen, je oogst ze voor goudstukken, en om aan de juiste bonen te raken moet je onderhandelen met de mensen aan tafel. "Ik geef je twee rode voor die ene blauwe" is een zin die hier vaak valt.

Maar de regel waar iedereen over struikelt is deze: je mag je handkaarten niet herschikken. Ze blijven liggen in de volgorde waarin je ze getrokken hebt, en je speelt ze van voor naar achter. Wie dat voor het eerst hoort, denkt dat we een grapje maken. Wie het speelt, snapt binnen twee beurten waarom dat het hele spel is. Je ziet die verkeerde boon aankomen en je kan er niets aan doen behalve er iemand voor strikken.

Het is van Uwe Rosenberg, uitgegeven door 999 Games, en het bestaat al sinds 1997 zonder ooit uit de mode te raken. Speelt met twee tot zeven, duurt drie kwartier, en hoe voller de tafel hoe beter. Vanaf een jaar of twaalf.

Waarom deze drie samen

Omdat ze samen laten zien hoe breed "een kaartspel" eigenlijk is. Love Letter is stil en berekenend, Sea Salt & Paper is mooi en spannend, Boonanza is chaos met winstoogmerk. Kom je met twee, dan pak je Love Letter of Sea Salt & Paper. Zit je met zes rond een tafel, dan is het Boonanza en niets anders.

Ze liggen dit weekend klaar bij ons in het café, dus je kan ze gewoon komen spelen. Wij leggen ze uit als je ze niet kent, en dat duurt echt geen vijf minuten. Bevalt het? Dan staan ze ook gewoon in de winkel.

Tot in de Hoogstraat.